belki de asıl sorun yeteneksizlik değil, o yetkinin seni tanımlamasına izin vermemen. her başarı senin için sadece bir veri noktası, onda bir kimlik inşası görmüyorsun. çevrendekilerin "sen bunu biliyorsun" demesi, senin aklındaki o sonsuz olasılık uzayının sadece tek bir parçası olduğunu fark ettirmiyor. sonuçta hep bir adım geriden izliyorsun kendi hayatını, çünkü senin için varoluş tamamlanmamış bir teorem gibi.