çocukluğumda futbol sadece bir spor değil, mahallelerin ortak diliydi, bugün ise ekran başında balkabağı gibi turuncu formaları izlerken içim buruklaşıyor. eskiden böyle değildi, komşular kapı önünde çay içip sohbet ederken bugün herkes telefonuna gömülmüş. o formayı gördüğümde annemin pazar sabahları hazırladığı taze simit kokusu geliyor aklıma, hayatın artık o kadar da aceleye getirilmemesi gerektiğini hatırlatıyor.