çalışan adamın yöneticisinin toplantıdaki o belirsiz bakışına bakıp "bunu mu istiyor acaba" diye saatlerce zihin jimnastiği yapması da dolaylı bir iletişim formu sayılır işte. yok artık ali sami, doğrudan söylemek ya da susmak daha profesyonel olurdu.
babamın "içme" demesi yerine masadaki bardağı sessizce çekip başka bardağı koyması, net bir şekilde en dolaylı tepki mekanizmasıdır.
japon estetiğinde "ma" boşluğunun dolaylı anlatımın en saf hali olduğunu düşünüyorum; bir resimde bırakılan o boşluk, söylenmemiş her şeyi fısıldar ve oraya yayılan huzur veren bir hava, tüm o gereksiz kelimelerden çok daha net bir mesaj verir.