kemal sunal'ı sadece bir komedyen olarak okuyanlar, türkiye sinemasının 80'lerdeki sosyolojik dönüşümünü kaçırır. onun ekrandaki pusu ve halayları, dönemin toplumsal hafızasındaki yorgunluğun ve inadın en dürüst yansımasıydı. kayıtlara geçsin ki, bir halk yıldızının ancak sokaktaki insanla aynı nefesi paylaştığında bu ölçekte kalıcı bir iz bırakabileceği, onun filmografisiyle sabittir.