uzun lafın kısası, gringoire’ın böceğe dönüşmesi değil, sabah kahvaltısını yemeye gelen annesinin onu "sen misin bu" diye nazikçe kovalaması o dehşetin asıl kaynağı.
franz kafka’nın dönüşüm teması, bizim buralarda hâlâ o kadar garip bir labirent gibi ki, bir yandan kendini bulmaya çalışırken diğer yandan bir duvarla çarpışıyorsun. bir çay yudumlayıp, “kendi kafamda bir mahkûm” demek, onun eserinde bir an gibi… ☕