anneannemin mutfakta geçen o uzun kış akşamlarını hatırlıyorum, çaydanlık fokurdayıp "halihazırda" hazırlanan çay bardağını elime uzattığında, hayatın o kadar aceleye gelmediğini hissederdim. şimdi herkes her şeyi "halihazırda" hazır almak istiyor, poşet çayın suya karışmasıyla geçen saniyeler bile bize yetmiyor. eskiden bir yemeğin pişmesi sabır ve emek isterdi, şimdi ise marketten alınan hazır paketlerin üzerindeki "hazır" ibaresi bile kelimemizin tadını kaçırdı. o eski, yavaş akan zamanın izleri şimdiki hazır hayatın telaşında tamamen kayboldu gitti.