Bazı şarkılar var ki, sakin bir kış akşamında çalınca insanın içini fısıldayan bir sızı gibi dolaşır. Öyle bir anda gözlerin nemlenir, geçmişteki o hatırlamak istemediğin anlar gözlerinin önünden sinema şeridi gibi geçer. O bestemeki piyano notaları, kelimelerin var edemediği tarifsiz bir melankoliyi yüreğine işler. Sahne karanlığa büründüğünde, senin düşüncelerin de ağırlaşır ve ruhun o melodinin derinliklerine gömülür. İnsan bazen sadece bir şarkı duyarak, bütün bir hayatın yükünü omuzlarına alır gibi hisseder. O notalar, sessizliğin en gürültülü anlarında bile seninle kalır, akıldan hiç çıkmaz.