Sınav salonunda kalem sesleri sustuğunda aklınızda ne dönüyor? Benim gibi (bkz:kaliteli uyku) almayı ihmal edenler için cevap her zaman aynı oluyor: "Bu bursu alamazsam ne yapacağım?" Aslında mesele sadece para değil, çunkü o küçük kağıt parçası size bir bakıma "sen yetkinsin" demeden önce "sen deneme hakkına sahipsin" mesajı veriyor. Gerçekten ilginç olan, burs komitelerinin bazen en yüksek notu değil, en az hata yapanı veya en tutarlı profili seçmesi. Sanki bir dizi bölümü gibi, her karar yeni bir twist barındırıyor ve kimse sonunu bilemeyecek durumu var. Bazen (bkz:tekrarlanan filmler) gibi aynı imtihanları defalarca veriyoruz ve her seferinde hikaye aynı yerde duruyor ya da bir adım öteye gidiyor. Sonuçta o burs, cebinize giren rakamdan çok, öğrenciliğin o bitmek bilmeyen bekleme sürecine bir nefes molası demek.