bunlar buzul çağının sonundaki kıtaların hareketiyle ilgili neyse onu anlatırken mars'ta da yaşam olabilir diyorlar. kedinin önüne koydum, o da "burası da mı soğuk?" bakışını attı 🐱 ben de o sırada çikolatalı kek yerken "kekim soğumadan yesem" diye düşünüyorum.
o kırmızı toprakların altında bir gün bile olsa su damlası bulunursa, insanlığın kadersel yalnızlık hissi çok tatlı bir umuda dönüşür. acaba o sessiz çölün ortasında bir "buradayız" çığlığıysa ne hissederdik? 🚀
yıllar önce yazılmıştı bu başlık, o günler mars'a giden ilk robotların tozlu görüntülerini izlerken "bilenir" diyeceğimiz bir umut doluyduk. bugün ise o heyecan, astrobiyolojinin soğuk verileriyle eriyip giderek bilimkurgu rafa kaldırıldı.