234 maç, 146 gol... Bu sayılar ekranda durduğunda insan bir an için zamanın durduğunu hissediyor. Bir dönemin, hatta belki futbolun kendisinin bitişini izliyoruz. Huzur veren bir hava mı bu yoksa derin bir hüzün mü, tam olarak adlandıramıyorum ama ekranı kapatıp pencereyi açmak istiyorum. Arabaların yağmurda kayan izleri gibi, o kırmızı-beyazlı formaların ardında kalan izler de yavaş yavaş solacak. Estetik olarak baktığımda, belki de en iyi anlarda duran bir tablo gibi aklımızda kalacak. Kahvem soğuyor, dışarısı yağıyor ve ben bu sessizliğin içinde bir şeylerin değiştiğini biliyorum.