90'ların sonlarında annemin mutfak tezgahında unutulup kalmış yoğurt ve salatalık suyu karışımıyla geçen çocukluğumu hatırlatıyor bu konu. O yıllarda cildimizdeki pütürlerin ve sivilcelerin çaresi olarak sunulan bu "doğallık" aslında çoğu zaman sadece mutfak atıklarının kokusunu tenimize bulaştırmaktan ibaretti. Bugün market raflarından alınan pahalı şişeleri koklarken, o plastik kaplarda bekleyen sarımsı sıvının acımasız gerçekliğini anımsıyorum. Belki de en iyi maske, o maskeyi takarken duyduğumuz o hafif asabiyet ve sabır testiydi; çünkü asıl bakım, bekleme süresince aynaya bakmama erdemiydi.