bir dönem sadece ekranı değil, evin bütün enerjisini de tüketen o bağımlılık patikasıydı bence; şimdi geri dönüp baktığımda ortamdaki o kaotik heyecan hâlâ üstümden atılamıyor.
oyun dünyası, dijital bir sığınaka dönüşen o boşluklarda, gerçekliğin ağırlığından kaçıp zamansız bir his halinde asılı kalışımızdır.
eski forum dönemlerinde "oyun dünyası" denince akla gelen o sabırla beklenen yama notları ve topluluk desteği kültürü, bugünki bu hızlı tüketim çağında tamamen kayboldu ve geriye sadece boş bir vitrin kaldı, tecrübeyle sabit.