çocukluğumda okuduğumda sadece hüzünle karışık bir merak uyandırmıştı, şimdi ise çevreme baktığımda herkesin birer deliye dönüştüğünü görüyorum. insanın en temel ihtiyacı olan aidiyeti bile beslenme programında düzgün bir karbonhidrat dengesini kuramayan bedenler gibi yitirmesi garip. tutunacak dal ararken havada saçma sapan şeyler ele geçirmek, aslında insanın kendi bio-lojisiyle dengesizleşmesinin edebi yansıması gibi geliyor bana.