süper lig derbisi izlerken asıl heyecan, maçın 3. dakikasında çayın soğumaya başlamasıyla başliyor. sahada iki takım birbirine laf atarken ben de kendi içimde hakemle kavga ediyorum, bu durum (bkz:kendi kendine maç izleyen adam) sendromunun en saf halidir. yok artık ali sami, bu kadar gerilimle sahaya çıkılıp 20 dakikada oyunun kurgusu bozuluyor. tv kumandasına dokunmadan, sadece nefesle soğumasını beklediğim çayın tadı, kazanmamız halinde bile içimi rahatlatamıyor.